 |
|
|
Elodie Heloise [41] leeft en werkt op Curacao. Ze schrijft verhalen, artikelen en houdt een weblog bij. Meer van Elodie op haar weblog.
|
|
|
|
|
Curacao verhaal
|
 |
|
Mysterie
"Regular of super, señora?" vraagt het meisje van het tankstation. ‘Ik weet het niet’, zegt Analysa en voegt daar, als ze het geamuseerde gezicht van het tankmeisje ziet, snel aan toe:"Die auto is niet van mij." Het meisje klapt het verroeste klepje open, draait de benzinedop los en steekt gedecideerd de rode hendel van de regular benzine in het gat. "Vol, mevrouw?" vraagt ze. Analysa knikt. "Si, yen‘é numa." Het meisje zet de stand van de hendel op automatisch en grijnst vriendelijk. Een gouden tand naast vele witte. Analysa neemt haar op en verwondert zich. "Hoe komt het dat jij buiten werkt en niet binnen achter de kassa?" Het meisje lacht. "Ik zit liever buiten, dan kan ik als er geen klanten zijn verder met mijn boek." Op de pomp ligt het, onder een steen om het tegen de aanvallen van de wind te beschermen. Analysa kijkt naar de titel. Dubbelspel. Dat heeft zij ook gelezen. "Dat is een goed boek." Het meisje kijkt haar blij verrast aan. "Ik kan het haast niet wegleggen. Het is zo spannend." Analysa knikt. "Ik weet het. En moet je nagaan, het is al meer dan dertig jaar geleden geschreven." De rode hendel klikt. Analysa is ‘vol’ en kan vertrekken. "Ik hoop dat je weinig klanten hebt vandaag,’" zegt ze als ze instapt. "Dan kun je lekker doorlezen."
Analysa rijdt het pompstation uit. Dan hoort ze "mevrouw, mevrouw". In de spiegel ziet ze haar en ze stopt. "Mevrouw," hijgt het meisje. "Weet u waar Wakota is?" Analysa lacht. "Wakota bestaat niet. Maar ik denk wel dat de schrijver een plaats heeft gekozen als voorbeeld. Volgens mij moet Wakota dan ergens op Sta Maria zijn. Waar denk jij dat het is?" Met een blik die hen verbindt als detectives in deze zaak, zegt het tankmeisje: "Ik zal het u zeggen als ik het ook uit heb."
|
|
|
|
|
|