|
De tweede Cpost sinds de oprichting van de webwinkel met het Curaçaogevoel. We hadden een roerige start. Van heftige kortsluitingen in het leverancierscircuit tot zoekgeraakte providers. Maar dat is voorbij en er is goed nieuws:
Webwinkel books.an heeft deelgenomen aan de Innovatieprijs 2006 en is genomineerd voor de categorie ‘het project met de grootste invloed op duurzame economische ontwikkeling van Curaçao’ en de categorie ‘het project met een hoge mate van originaliteit’. Lees meer op curacao.web-log.nl.
Het InnovatieCentrum had Skai (Skol Anvansá Integrá Erasmo VSBO, de opdracht gegeven om voor elk project een schilderij te maken. 'Ons' schilderij is gemaakt door de dertienjarige Ludgarda Strickx.
|
|
 |
|
|
Het boekje 'Herinneringen aan Curaçao' is eindelijk te koop via books.an en op Curaçao. De Amigoe heeft op woensdag 6 december het persbericht geplaatst. Het Curaçaogevoel verspreidt zich en dat is wat wij willen. Daarom heeft de auto van Memento Vivi een sticker van www.books.an en is de reclamecampagne van Memento Vivi gestart.
|
Deze Cpost staat in het teken van de aanstormende feestdagen. De periode van lichtjes, warmte en familie. Maar ook de tijd van terugblikken, overwegen en plannen maken. Het Curaçaogevoel heeft daarom een spetterende feestjurk aan met eronder een paar verstandige schoenen. Voor deze Cpost zijn interviews afgenomen met Curaçaoenaars. Deze eilandbewoners en fervent Curaçao-aanhangers spreken zich uit over hun Curaçaogevoel, hun favoriete plaats en hun kerstwens voor dit eiland. We laten achtereenvolgens aan het woord: mevrouw Pòpi Verboom [Gallery Alma Blou], mevrouw Marjos van Haaren [Van Haaren Printers], Mevrouw Irene Dick [Fundashon Material pa Skol] en de heer Winthrop Curiel [Prins Bernhard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba]. Deze interviews staan ook op de weblog van Cpost: curacao.web-log.nl.
Daarnaast een korte bespreking van het ‘Curaçao ontdekboek’ van Astrid Custers, een Curaçaos kerstgevoel van elodie en de eindejaarsboodschap van Memento Vivi. Voor nu wensen wij je alvast een prettig kerstfeest en een uiteinde met een goed begin.
Namens het Cpostteam, elodie.
|
Pòpi Verboom ’Daar leven, waar ik wil zijn. Curaçao heeft een enorme zuigkracht op mij. Het is het eiland, de sfeer, dat wat het uitstraalt. Ik hoor bij Curaçao en Curaçao hoort bij mij.’
Marjos van Haaren ‘In eerste instantie is mijn gevoel bij Curaçao een vakantiegevoel. Als ik na het werk op het Brionplein zit met een kop koffie, dan ontspan ik, spoel ik de dag van mij af. Mijn leven op Curaçao heeft me in de afgelopen jaren enorm verrijkt als mens.’
Irene Dick ‘Mijn Curaçaogevoel is een gevoel van geborgenheid. Van thuis zijn. Ik ben hier geboren en getogen, hier hoor ik. De vele verschillende culturen, bevolkingsgroepen en talen maken dit eiland groot in haar klein zijn. Juist omdat het zo klein is, kom je met van alles in aanraking en dat maakt deze plaats voor mij zo bijzonder.’
Winthrop Curiel ‘Wat ik voel bij Curaçao is, dat ik leef op één van de beste plaatsen ter wereld. Meer dan honderd verschillende nationaliteiten leven hier vreedzaam samen. Ik heb vrienden in alle lagen van de bevolking. Mensen zijn heel belangrijk voor mij. Er wonen zoveel verschillende, interessante mensen, en dat is zo leuk aan dit eiland.’
Pòpi Verboom ‘Ik heb mij eigenlijk altijd goed gevoeld waar ik ook heb gewoond op dit eiland. Ik ga gewoon naar huis. Eigenlijk leef ik het liefst dicht bij de natuur. Ik ben in mijn hart een ‘mucha di mondi’, een kind van de wilde natuur.’
Marjos van Haaren ‘Daar kan ik heel kort over zijn: mijn huis. Ik woon heel rustig en leef op mijn porch. Ik geniet van de rust en de dieren om mij heen. De tuin is groot en regelmatig scharrelt er van alles rond. Heerlijk.
Irene Dick ‘Mijn achtertuin. Ik heb een mooi uitzicht op de zee die telkens weer anders blauw is. Ik kijk naar de lucht en de voorbij reizende wolken. Dat is heel rustgevend. Ik woon dicht tegen het hart van de stad aan. Vanuit mijn achtertuin kijk ik naar het leven van de stad, van dit eiland, zonder mee te hoeven doen met alle drukte. Ik vind rust in al die beweging. In mijn eigen achtertuin.’
Winthrop Curiel ‘Mijn weekendhuis op Banda Bou. Telkens als ik de kans heb, ben ik daar. Dan zit ik op mijn porch op de rotsen en kijk ik uit over de blauwe zee. Overdag klus ik wat. ‘s Avonds vis ik een beetje en kijk naar de sterren en de nachtvogels. Alles wat ik zie, is zo oneindig mooi en mysterieus.’
Pòpi Verboom ‘Ik wens voor Curaçao dat wij echt van haar leren houden. Ik wens dat wij leren het algemeen belang boven het eigen belang te stellen. Ik wens dat wij ons verantwoordelijk voelen voor de plek waar wij wonen. Alleen dan kunnen er dingen veranderen’.
Marjos van Haaren: ‘Ik wens voor Curaçao dat iedereen het economisch goed heeft, dat iedereen werk heeft en zijn eigen boterham kan verdienen. Economisch moet het goed gaan met iedereen, dan is er een basis voor vreedzaam samenleven.’
Irene Dick: ‘Een Curaçao waar alle bevolkingsgroepen in alle rust en op hun eigen manier Kerst kunnen vieren. Geef elkaar een deel van je eigen cultuur, je eigen leven. Curaçao: geef begrip, acceptatie, zorg en rust aan iedereen die hier woont.’
Winthrop Curiel ‘Ik hoop dat onze mensen zich bezinnen en het algemeen belang voorop stellen in de komende feestdagen. Zeker in deze tijd. En ik hoop van harte dat wij zo samen vredig en vriendelijk verder mogen leven.’
|
|
 |
Wat is jouw Curaçaogevoel, favoriete plaats en kerstwens, mail het naar Cpost! |
Wie op een eiland woont, weet dat er bij bijzondere gelegenheden vaak iemand ontbreekt. Of het nu om een verjaardag, een geboorte, een trouwerij of een begrafenis gaat; er is altijd wel iemand afwezig die er absoluut bij had moeten zijn. Wie op een eiland woont, leeft met één of andere, al dan niet tijdelijke, vorm van relatie-amputatie. En als er één periode is waarin dat gemis nog duidelijker voelbaar is, dan is dat met de kerstdagen. Van mijn familie woont meer dan de helft buiten de territoriale wateren van Curaçao. De laatste keer dat wij voltallig aan de kerstdis zaten, is zeker 20 jaar geleden. Dat is geen onwil. Dat is gewoon hoe het gaat. En toch zit mijn feesttafel elk jaar weer vol met vaste, tijdelijke of nog onbekende gasten, die door één van hen zijn meegebracht. Het resultaat is vaak een gevarieerd, kleurrijk gezelschap. Vorig jaar zaten er twintig mensen aan mijn tafel. Ik had Curaçaoenaars, Nederlanders, Dominicanen en een Colombiaanse te gast. Er werd Spengels (Spaans Engels) gesproken aangevuld met Papiaments dat hier en daar werd afgeblust met een vleugje Nederlands. We hebben gegeten, we hebben gelachen en we hadden daar niets anders voor nodig dan elkaars gezelschap. Met kerst heb ik naast mijn echte familie nog een andere familie.
Een familie die het leven op Curaçao met mij deelt, een familie die mij het gevoel geeft dat ik woon in het middelpunt van de wereld, een familie die openstaat voor alle kleuren van de mensheid, een familie waar iedereen welkom is. ik heb met kerst een Curaçaose kerstfamilie en ik wens iedereen die rijkdom toe.
elodie
|
|
 |
|
Curaçao Ontdekboek, samengesteld en geïllustreerd door Astrid Custers, neemt je bij de hand en laat je spelenderwijs kennis maken met de cultuur, de natuur en de geschiedenis van Curaçao. Het is niet alleen leuk voor kinderen maar ook voor volwassenen.
|
|
Het staat boordevol wetenswaardigheden en experimenten die je uit dagen om de aangeboden feiten eens kritisch onder de loep te nemen. Daarnaast is dit boek een geweldige leidraad om het eiland te ‘doen’. Je leert Curaçao kennen door haar te ervaren. Op een uitnodigende manier. Voor wie binnenkort een bezoek aan Curaçao op de agenda heeft staan, is dit boek een absolute aanrader. Voor kinderen van 8 tot 100 jaar.
|
Curaçao Ontdekboek is te koop op Curaçao bij diverse verkooppunten en in Nederland via Webwinkel books.an.
Tip om je kadootje nog persoonlijker te maken:
Vanaf nu kun je ook een kaartje met je bestelling meesturen. Je kunt kiezen uit acht verschillende ontwerpen van Memento Vivi. Meer info op books.an
|
Elke dag worden er honderden dromen geboren die een vroegtijdige dood sterven. Omdat het slechte ideeën zijn, denk je? Omdat het luchtkastelen zijn, zeg je? Omdat je na een droom weer wakker wordt, weet je?
Het is je verstand dat het gelukzalige gevoel van je droom overstemt en tenslotte vaak teniet doet. Helaas. Maar wat zou er gebeuren als je de volumeknop van je hoofd eens wat zachter zet? Wat als je je eens een tijdje op sleeptouw laat nemen door wat je droomt? Wat zou er gebeuren als je over de mogelijkheden van je dromen gaat nadenken?
Ergens in dat proces kom je vroeg of laat tot het gruwelijke besef dat je alles zou kunnen veranderen. Dat je die macht bezit. En dat is angstaanjagend. Vaak houdt het droomdenken hier op. Je wordt wakker want je durft niet. Elke verandering gaat gepaard met weerstand. Van jezelf, van je omgeving, van je vrienden, van je familie. Er zijn zoveel redenen om vooral te blijven doen waar je mee bezig bent. Er is er vaak maar één die je vertelt dat je mag durven en die komt van de meest betrouwbare bron: uit jezelf.
Memento Vivi _ grafisch ontwerpbureau werkt vanuit het ‘dromen, denken, durven en doen’-principe. Zij is ontstaan uit een droom, waarover is nagedacht. Het werd een gedachte die het proces van verandering overleefde. Een gedachte die het durfde werkelijkheid te worden. Een gedachte waar naar geluisterd is.
Elke jaar worden er honderden dromen geboren; wat is jouw droom voor 2007?
|
|
 |
|
|
|
