Maandag 6 november 1967 | een geschiedenisboek over de val van de Julianabrug in 1967
Maandag 6 november 1967, ongeveer 10 minuten voor acht in de morgen. Een maandagochtend die begint als alle andere maandagen. Een begin van een nieuwe week. Volwassenen zijn aan het werk. Kinderen zitten op school. Plotsklap klinkt er een oorverdovend lawaai: de in aanbouw zijnde Julianabrug – die autoverkeer tussen Otrobanda en Punda mogelijk zou gaan maken – is losgeraakt. Vijftien werklieden overleven de ramp niet. In het geschiedenisboekje Maandag 6 november 1967 blikt auteur Karel Josefa terug naar die ochtend. Met behulp van zijn jeugdherinneringen en krantenartikelen geeft hij een reconstructie van deze gebeurtenis. Die, zoals hij terecht in het voorwoord schrijft, behoort tot een van de grootste rampen die Curacao ooit heeft gekend.
Voor iedereen die elke keer weer geniet van de aanblik van de statige Koningin Julianabrug, is dit boekje een must. Dit boekje geeft je nog meer ontzag voor deze brug en de werklieden die haar hebben gebouwd.
Het beeld van Curacao is niet compleet zonder Julianabrug over de Sint Annabaai. Deze 55 meter hoge brug verbindt de wijken Punda en Otrobanda. Bijna alle grote zeeschepen kunnen onder de brug door varen naar het Schottegat. De komst betekende een enorme vooruitgang voor de ontwikkeling van het eiland Curacao.
Het boek over de val van de Julianabrug is verschenen in het Nederlands en het Papiamentu. Het is verkrijgbaar bij diverse boekhandels op Curaçao.
ik kan me nog heel goed herinneren dat ik in die tijd op een Norrse olietanker voer.
Wij waren op een gegeven moment in Nederland.
Ik had kiespijn en werd naar een tandarts in Hoogvliet gebracht.
Toen hij hoorde waar ik vandaan kwam berichtte hij mj over de val van de brug en deed mij bij het trekken van die kies ontzettend veel pijn.
Een tiental jaren later vernam ik dat er een familielid tijdens die val was gestorven