Fotografie © Marloes Voogsgeerd
Op zaterdag 31 mei vond de Literaire Tippelzone, de avond voor volwassenen, plaats in Pietermaai Curacao. De wijk werd overspoeld door wildenthousiaste bezoekers. Meer dan 600 mannen en vrouwen trokken hun stoute schoenen aan en tippelden dat het een lieve lust was! ‘Overweldigend en spectaculair.’ ‘Ik wist niet meer waar ik was: Parijs, Londen, Amsterdam?’ ‘Ik heb genoten en zelfs mijn zoon van dertien vond het leuk.’ ‘Uniek voor Curaçao.’ ‘Dit moet elk jaar terugkomen!’
De sfeer was geweldig. Van acht tot twaalf uur ’s avonds werd het publiek meegesleurd in een golf van emoties, spanning en sensatie die strak geregisseerd was door John Nagtegaal. Bij betreding van het festivalterrein wapperden de foto’s en teksten van de deelnemende auteurs de bezoekers vrolijk tegemoet (expositie van de bieb). Op het podium waren optredens van Lennon Aniceta (love poems en dark poems), Germaine Jong-Loy (de koningin van Paramaribo), Grupo Capoeira Brazil, Wilfred Jansen (gedicht zonder woorden en love poems), Estela de Haseth (Spaanse gedichten), Charlotte Doornhein (Literaire striptease met kickboksers van Glenda Poeder) en Sheila Payne (Kontado afrikano ku tambu). Ceremoniemeester Laura Quast presenteerde het geheel op charmante wijze en de Inity band sloot elk optreden op het podium af met meeslepende reggae nummers.
Maar er was nog veel meer te beleven! Bij Mundo Bizarro kon men dineren met de roemruchte Curaçaose Grande Dame van de literatuur Sonia Garmers en de bekende Surinaamse dichter Shrinivasi Lutchman. Er werd letterlijk en figuurlijk gevochten om deze diva’s aan tafel te krijgen; beschermvrouwe Ini Statia leidde het geheel in goede banen.
Voor de tuin van Mundo Bizarro stond het publiek gezellig in een rij te keuvelen totdat zij de vaste route van de Tippelzone mochten bewandelen. Van Sharnise Alexander met haar spel Bon Kuné liep men naar het priemende vingertje van Femia Cools: boom, boom, boom! Dan naar het zwembad met Jordan de Haan met zijn gedichten over ***afwas en bedrogen dood. Nietsvermoedend liep het publiek daarna in de val: zij werden opgeschrikt door ongure types en in de armen gedreven van Roël Sambo die hen feteerde op een rapgedicht. In Servir Frais kon men bijkomen van de schrik tijdens het verhaal van Philip Rademaker over een zeer welbespraakte man die er uiteindelijk in bleef met slechts één krachtterm tot zijn beschikking. Een lief serveerstertje kwam de groep ophalen maar Diana Lebacs bleek illegaal en moest samen met haar gasten in een line-up tegen de muur schuilen voor de immigratiedienst… In de Tafelsteeg nam Hans van Dinther de mensen van de ene pilaar mee naar de volgende tijdens zijn gedicht proces. Ze kwamen thuis in het Paradijs. En zagen opeens Mishenu Cicilia vastgeketend aan het hek. Zij sprak van een onmogelijke vrijheid en nadat zij zichzelf bevrijd en weer vastgeketend had, vielen de bezoekers in handen van Crisèn Schorea die haar ogen ten hemel hief en die met kracht, ziel en zaligheid haar gedichten declameerde. Om vervolgens terecht te komen bij Velma Solomons die vrouwen trots liet menstrueren op kussens. Daarna werd het publiek uit de steeg gerukt door een vrouw met krulspelden. Elodie Heloise liet hen haar huiskamer binnen en verzocht een man haar feestjurk af te strijken zodat zij het verhaal van de getergde Irina kon vertellen. Aan het eind van de steeg kwamen de bezoekers Roland Colastica tegen die aan het werk was op het terras. Ze trapten hem hard op zijn kunstenaarsziel door aan zijn gedicht te sleutelen en het grondig te verpesten. Weer losgelaten uit de zone sloeg menigeen eerst een paar whisky’s achterover. Op straat liep de mooie meid Nifa Ansano tussen het publiek heen en weer. Ze onderging ter plekke een metamorfose van sloerie naar dame en andersom. En voor een uitgebrand en verpauperd huis dichtte een gewonde Frits Faber vanuit zijn hart.









leuk en interessant…