Boodschappen doen door Daniëlle Schrijver | Post uit Bonaire | pagina 21 van 24 | December 2011

Boodschappen doen in Bonaire | Daniëlle Schrijver

Toen wij enige jaren geleden aankwamen op het eiland merkte ik al snel dat niet alles op het eiland te krijgen is. Er is een beperkt aantal kledingwinkels. De enige schoenwinkel verdween. De schoenmaker ook. Boodschappen doen is een kwestie van aanpassen. Dat aanpassen gaat in fases.

De beginfase is met een lijstje boodschappen gaan doen. Dat deed ik maar één keer. Het is vragen om beperkingen. Wat er op het lijstje staat is er vooral niet. Soms komen de containers met voorraad uit Curaçao niet aan en worden de winkels leger en leger. Ik ging van winkel naar winkel om toch de ingrediënten bij elkaar te sprokkelen, maar ook dat leerde ik al snel af. De oplossing was om in de winkel ter plekke te bedenken wat te eten. Het verraste me om in de winkel de kerstsoep te zien van het jaar ervoor.
Inmiddels ben ik in de laatste fase beland: ik heb mijn kookkunsten afgestemd aan wat er te krijgen is en kook nu dus meer lokaal. Kortom, het was even aanpassen, maar ach, het went.

Totdat…
De Albert Heijn (eigenlijk Van den Tweel) kwam. Met een vriendin liep ik door de winkel; we waren net twee kleine kinderen in een snoepwinkel. We wisten niet meer van geluk wat we zagen. Overal zagen we voorraad, maar vooral keuze. We zagen heel veel dingen, waar het water ons in de mond liep.
En toen keek ik van een afstand naar mijzelf. Met gemengde gevoelens. Ik vond het wat triest en materialistisch dat ik zo blij kon worden van een winkel. Maar ook bijzonder, omdat ik het blijkbaar niet meer vanzelfsprekend vind dat alles te krijgen is. Weer een eiland-les geleerd.