Twitter door Susanne van Sambeeck | Curacao column | pagina 11 van 24

Twitter

Sinds ik twitter heb ontdekt, weet ik werkelijk stante pede elk ding dat er gebeurt op Curaçao. Leuke berichten komen op mijn scherm voorbij, maar ook schokkende. Nieuwssites spammen mijn scherm vol met nuttige en onnuttige informatie. Ik kan het niet nalaten om zo goed als elk bericht te lezen. Dat heb je als je met één been op Curaçao en één been in Nederland staat. Alles wat het eiland betreft, heeft mijn interesse. Grappig dat ik soms dingen eerder weet dan mijn vrienden op het eiland, die de ochtendkrant nog niet hebben opengeslagen of de radio nog niet hebben aangezet.

Of het leuk is om alles over Curaçao à la minute te weten is een vraag die ik me wel eens stel. Ver van het eiland verwijderd, koester ik de lieflijke dingen van het geweldige eiland. Via mijn computer komen ook de minder mooie kanten van Curaçao mijn huiskamer binnen: ongelukken, wateroverlast, criminaliteit. Het was er altijd al en zal er altijd zijn, maar vóór twitter werd ik hiermee niet elk uur geconfronteerd. Veel gemakkelijker om zo het zoete Curaçaogevoel te koesteren. Het bericht over het noodweer waarin een KLM toestel terecht kwam, waardoor er een voorzorgslanding moest worden gemaakt, was zo’n bericht dat me van mijn stuk bracht. Ik had net tickets gekocht, toen de eerste tweet binnen denderde. Weg rozig gevoel, weg voorpret.

“Zullen we met de boot gaan?”, vroeg ik mijn reisgezel, “Maar dan moeten we wel morgen vertrekken.”

Niet dus.

@VanSambeeck