Alfredo | Curacao verhaal door Elodie Heloise | pagina 5 van 23

Alfredo († 2010)

Aan de rand van het parkeerplein van de Penstraat ligt Alfredo te doezelen. Languit. Op zijn rug. Onder een bloeiende Watakeli. Zijn benen liggen wat uit elkaar. Eén hand rust op zijn borst, de andere op zijn dij. Gedachten als spookgewaden schemeren door zijn hoofd, vaag maar toch aanwezig, wachtend op wat hun bedenker besluiten zal. Zal hij doordromen in een soezend niets. Of wakker worden? De witte Watakelibloesems strooien met bedwelmend geurpoeder en Alfredo rolt zich op zijn zij en gluurt tussen zijn wimpers door naar buiten.
De stad om hem heen is al bij zijn positieven. Gesteven pantalons fladderen voorbij, omhullen kordaat stappende benen en worden in het gareel gehouden door heen-en-weer zwaaiende aktetassen. Er ruisen rokken op hoge hakken langs. De zoom van een verpleegstersjurk heeft moddervlekken. Een schoolbel gaat snerpend af. Haastige gympen versnellen hun pas. Brede heupen schommelen voorbij. Ze zullen pas bij de Venezolaanse barkjes tot stilstand komen. Een broodmagere hond met uitgerekte tepels vindt een foambak. Iemand roept ‘shu’ en de hond draaft dribbelend weg met in haar bek de afgekloven kippenpoot die ze nog net mee heeft kunnen grijpen. Auto’s rijden af en aan en het parkeerplein vreet zich vol. Alfredo ziet dat de meeste schaduwplekken al bezet zijn. Maar niet naast het autowrak. Het karkas van een Starlet staat er al een paar dagen. Op blokken. Een project van één van de jongens uit de buurt dat voor niemand helemaal duidelijk is. Opknappen of slopen, het kan met de dag verschillen.
Alfredo besluit het allemaal langs zich heen te laten gaan vandaag. Hij is er klaar voor om dieper weg te zakken. Dan scheert een scherp zoemend geluid langs zijn oor. Aanhoudend. Zijn oorlel aanvallend. Irritant trekkend aan zijn zintuigen. In een reflex haalt hij uit naar zijn ongemak. Een mug met een bijna volgevreten buik blijft tussen zijn vingers plakken. En het zoetzachte parfum van de Watakeli is nu niets meer dan een vleug in de geur van de ochtend.