Curaçaose kermis op Coney Island voor de lens van Bea Moedt | pagina 18b van 24 | December 2011

Voor de lens van Bea
Curaçaose kermis op Coney Island

Op de plaats waar Gordito di Oro (De gouden dikkerd) vroeger een ‘permanente’ kermis installeerde, zijn aan het einde van dit jaar op Curaçao opnieuw de exotische geluiden hoorbaar van een reizend volk dat zijn geld verdiend met mobiel vermaak. Coney Island is, voor even, nieuw leven ingeblazen door een groep Zuid-Amerikaanse kermisklanten. Fascinerend dit leven dat uit het op- en afbouwen bestaat van onderdelen die even zo gemakkelijk ergens anders in de wereld worden opgesteld met het één en zelfde doel: een sprankeling verspreiden in kinderharten die van de ene verbazing in de andere vallen door al dat vreemds van ver. De mensen achter de attracties hebben de wereld beleefd en zijn anders. Door de tekenen die hun belevenissen in andere landen op hen hebben achtergelaten. Niets is meer vreemd, niets is meer wonderlijk. Behalve zijzelf. In de ogen van de kermisbezoeker.

De Curaçaose bevolking heeft kunnen genieten van dit bezoek en kocht kaartjes om de kinderen te laten beleven wat zij beleefd hebben. Vroeger, toen er altijd een kermis was. De geur van specerijen en zoetigheid in hun neuzen. De opwinding van een ritje in een reuzenrad. Het slenteren tussen kramen en vreemde woorden. Een nostalgische glimlach op een volwassen gezicht. Opgewonden wijzende vingertjes van een kinderhand. Samen belevend, samen genietend. Elk om een eigen reden.

Bea Moedt bezocht de kermis die tijdelijk Coney Island weer vulde met lichtjes, magie en wonderlijk vermaak. En legde uiteraard het één en ander voor magazine Cpost vast.

Leave a Reply